به گزارش مجله خبری نگار، سید امیرحسین گرکانی در چهل و نهمین نشست تخصصی «تلفیق کاهش ریسک سوانح در برنامههای توسعهای» که ازسوی پژوهشکده سوانح طبیعی برگزار شد، گفت: تلفیق برنامههای کاهش ریسک سوانح در توسعه بسیار اهمیت دارد. در هر برنامه توسعهای و مخصوصا در برنامههای پنج ساله توسعه کشور، اگر به کاهش ریسک و آسیب پذیری پرداخته نشود منابع هدر میرود. همانطور که در سال ۹۸ میلیاردها تومان صرف سیلاب شد و برنامههای توسعهای به تعویق افتاد.
وی افزود: کشور ما همواره درحال تجربه سوانح طبیعی مانند سیل و زلزله و سوانح نوپدیدی است که اگر در برنامههای توسعهای کشور به این مسائل توجه نشود؛ علاوه بر هدررفت منابع، وقت و نیروی کار و... در معرض مشکلات بیشتری قرار میگیریم. همچنین منابع ما محدودیت دارند و اگر توسعه بیش از اندازه باشد بحرانهای جدیدی ایجاد خواهد شد.
رئیس پژوهشکده سوانح طبیعی ادامه داد: آلودگی هوا و سیل از معضلات پیش روی ما هستند، اما علیرغم تلاشهای صورت گرفته ما نتوانستیم در برنامه هفتم توسعه، نگاه کاهش ریسک را که باعث ایمنی میشود پررنگ کنیم. همچنین در این برنامه به محیط زیست و آلودگی هوا نیز چندان توجه نشده است. متاسفانه ما هنوز در مرحله اول سندای، که شناخت خطر سوانح هست، گرفتاریم و نتوانستیم برنامهریزان خود را متوجه این خطرها و سوانح کنیم.
گرکانی گفت: اگر نگاه کاهش ریسکی به مسائل و سوانح نداشته باشیم، بیشتر پروژههای توسعه به شکست میانجامد و همین امر آسیبها را چندین برابر میکند.
وی با اشاره به اقدامات صورت گرفته در پژوهشکده سوانح طبیعی ادامه داد: خوشبختانه نگاه تابآوری و کاهش ریسک در برنامههای مدیریت بحران گنجانده شد و در ایران ۲۳ سند مصوب در این زمینه داریم. اما متاسفانه سند پیوست کاهش خطر که جزو اسناد رسمی نیز هست؛ برای سازهها در کشور وجود ندارد و ما باید با همکاری هم این نگاه را جدیتر بیان کنیم تا در همه پروژهها مدنظر قرار گیرد.